تحليل تجربي مقاومت سايشي قطعات آكريلونيتريل بوتادين استارين ساخته شده به روش لايه نشاني ذوبي با كمك روش پاسخ سطح

در اين پژوهش به تحليل تجربي مقاومت سايشي قطعات ساخته شده به روش ساخت افزايشي پرداخته شده است. ساخت افزايشي امروزه كاربرد وسيعي در صنايع گوناگون پيدا كرده است و فرآيند لايه نشاني ذوبي يكي از محبوب‌ترين روش‌هاي ساخت قطعه در اين زمينه مي‌باشد. با اينكه تاكنون تحقيقات فراواني با هدف مدل‌سازي رفتار مكانيكي در اين حوزه انجام شده است، ولي در زمينه سايش و مدل‌سازي اين پديده، مطالعات محدودي صورت گرفته است. در اين پژوهش به منظور ايجاد يك رابطه دقيق رياضي بين متغيرهاي ورودي (ضخامت لايه، زاويه و فاصله رشته‌گذاري) و متغير پاسخ (نرخ سايش) از طراحي آزمايش به روش طراحي مركب مركزي استفاده شده است. به منظور تعيين پاسخ و ارائه مدل رگرسيوني متناسب، بيست آزمايش سيستماتيك انجام شد. با استفاده از تحليل واريانس، مدل رياضي منطبق بر فرآيند واقعي بدست آمد، همچنين اعتبار مدل ارائه شده به كمك روشهاي آماري تاييد شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه مدل ارائه شده ميزان نرخ سايش قطعات آكريلونيتريل بوتادين استارين ساخته شده به روش لايه نشاني ذوبي را با ضريب تعيين 97.44% پيش‌بيني مي‌كند. نتايج بدست آمده از انجام مطالعه تجربي و تحليل مدل نشان داد كه متغير فاصله رشته‌گذاري و اثر برهم‌كنش آن با زاويه رشته‌گذاري، بيشترين ميزان نرخ سايش را ايجاد مي‌كند و همچنين اثر مرتبه دوم ضخامت لايه بيشترين تاثير منفي را بر نرخ سايش دارد.