استفاده از ميكروارگانيسم‌ها براي كاهش بيابان‌‌زايي

در دهه ­هاي گذشته از روش ­هاي مختلفي براي مبارزه با بيابان زايي استفاده شده است كه مي­توان به گياهان بادشكن و جنگل‌كاري در نواحي خشك به منظور كاهش فرسايش خاك و تثبيت تپه­ هاي شني اشاره كرد. اگر چه كاشتن گياهان مي­تواند باعث تثبيت شن­ هاي روان و مانع گسترش بيابانزايي شود اما باد قادر است ذرات خاك حدفاصل پوشش گياهي را جابه‌جا كند. پوسته­ هاي زيستي يكي از روش­ هايي است كه در مناطق بياباني براي تثبيت خاك و شن­هاي روان و ممانعت از گسترش پديده بيابان‌زايي استفاده شده است. پوسته­ هاي زيستي، كه به اسامي ديگري مانند پوسته‌هاي ميكروبيوتيك،‌ ميكروفيتيك و يا كريپتوگاميگ نيز خوانده مي­شوند،‌ چند ميلي‌متر بالايي سطح خاك را مي­پوشانند. پوسته ­هاي زيستي خاك در نواحي خشك و نيمه‌خشك وجود داشته و حد­فاصل بين پوشش گياهي تنك اين نواحي را پر مي­كنند. پوسته­هاي زيستي از موجودات مختلف مانند سيانوباكترها، قارچ ­ها، جلبك ­ها،‌ گل­سنگ ­ها، خزه‌ها و سرخس ­ها تشكيل شده­ اند.

no abstract