زراعت ديم، عمليات ناپايدار در بخش كشاورزي ايران

حدود 90 ميليون هكتار از سرزمين ايران تحت سيطره اقليم بياباني است به جز باريكه شمال بقيه نقاط كشور تحت اقليم خشك و نيمه خشك طبقه بندي مي‌شود. ظهور پديده تغيير اقليم مزيد بر علت است و يكي از خروجي‌هاي تغيير اقليم افزايش درجه حرارت و تشديد شرايط خشكسالي است از طرفي تحت اين شرايط الگوي متداول بارندگي تغيير مي‌كند و بي‌ثبات مي‌شود. در چنين وضعيتي عمليات ديم‌كاري از نقطه‌نظر اكولوژي، محيط زيست و اقتصادي يك عمليات كشاورزي ناپايدار محسوب مي‌شود. از آنجايي كه توليد در زراعت ديم از شرايط باثباتي برخوردار نمي‌باشد و تحت تاثير ميزان و الگوي بارندگي ساليانه است، همچنين با توجه به پايين بودن ميزان توليد در واحد سطح بالا بودن ظرفيت فرسايش آبي و خاكي، ميانگين فرسايش اين نوع مزارع بسيار بالا مي باشد. از طرفي نوع گياهان در زراعت ديم، فصلي، يكساله و به‌طور عمده غلات مي‌باشد. علي‌الرغم تاكيد علمي و مديريتي بخش عمده از مزارع ديم كشور در اراضي با شيب بالاي 12 درصد قرار دارند عمليات شخم‌زني در جهت شيب مي‌باشد...

no abstract