بررسي وضعيت اجراي مقررات منابع طبيعي(مراتع) در شهرستان‌هاي محدوده گرد وغباردشت سيستان

ريزگردهاي دشت سيستان بحران محيط زيستي با منشا داخلي و خارجي است. اين پديده از جنبه‌هاي بهداشتي، اجتماعي و اقتصادي منطقه سيستان را متاثر كرده است.اين معضل سابقه طولاني، در منطقه دارد و در دهه اخير افزون بر ماسه هاي روان، ميزان گرد و غبار نيز تشديد يافته است. مشكلات محيط زيستي و اجتماعي و اقتصادي ناشي از خشكيدگي تالاب هامون از چالش­هاي فراروي دشت سيستان است. تخريب اين زيست‌بوم‌ها گرايش به مهاجرت از سيستان را افزايش داده است.در حقيقت اين فرآيند در چارچوب يك چرخه معيوب عمل مي‌كند كه استمرار آن مي‌تواند به فروپاشي نظام‌هاي بوم‌شناختي و بي‌ثباتي جوامع انساني منجر شود (سيد اخلاقي و همكاران، 1398). لذا ارائه راهكارهاي پيشگيرانه و يا كنترل آن حتي الامكان در محدوده­هاي داخلي كه مديريت آنها تحت اختيار است، از ضروريات مي­باشد ( بي نام،1397). اين مهم تنها با شناخت فاكتورهاي موثر كه يكي از آنها مديريت دام و مرتع است و تعيين سهم هر يك از آنان در ايجاد اين معضل ميسر خواهد شد ( محبي، 1397). بدين منظور در مطالعات كنترل گرد و غبار دشت سيستان، تمامي عرصه هاي مرتعي و بياباني آبادي هاي 5 شهرستان واقع در محدوده ريزگرد شامل شهرستان­هاي زابل، زهك، هيرمند، هامون و نيمروز مورد بررسي قرار گرفت. وضعيت اعمال قوانين مديريت مرتع در هر يك از مراتع آبادي هاي شهرستان­ هاي مذكور با استفاده از شيوه مطالعه پيمايشي اسنادي مشخص و سرانجام جمع بندي اطلاعات و داده ها در كل محدوده دشت صورت پذيرفت.

no abstract