بررسي رابطه نمادپردازي‌هاي عرفاني دو اثر ئي‌چينگ و فنگ‌شن‌ين‌آي با منطق‌الطير عطار؛ (سيمرغ، بط، خروس، غاز و درنا)

منظومه‌هاي رمزي و تمثيلي، كه از شاهكارهاي ادبي ايران زمين محسوب مي‌شوند، نمونه‌هايي در سرزمين‌هاي ديگر، نظير دو اثر از مشرق زمين به نام‌هاي ئي‌چينگ و فنگ‌شن‌ين‌آي دارند. پژوهش حاضر به شيوه تحليلي ـ تطبيقي در نظر دارد به مقايسه‌ و مطابقت منطق‌الطير با اين دو كتاب بپردازد. در هر سه اثر از پرندگاني چون سيمرغ، بط، خروس، غاز و درنا در حوزه سيروسلوك عرفاني سخن به ميان آمده است. با توجه به قدمت اين دو كتاب و تحقيقات انجام شده مي‌توان گفت كه چينيان در حوزه مذهب و برخي صنايع، متأثر از ايران پيش از اسلام بوده‌اند، اما پس از اسلام در حوزه فرهنگي و تجاري، هنر، نمادپردازي، داستان‌هاي ادبي و عرفاني، سبك‌هاي نگارش در متون نظم و نثر شباهتهاي زيادي ميان آنان وجود دارد‌ و در اين ميان، عطار مستثني از اين امر نبوده است. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه شباهت‌هايي ميان الگوها، كنش‌ها و تناسب‌هاي (توجه به سيروسلوك، طهارت، تهذيب باطني، دوري از خودفريفتگي، توجه به غايت‌الغايات و تحمل مشكلات و مصائب سلوك با اشراف انديشه ابديّت و جاودانگي) ميان پرندگان يادشده در هر دو فرهنگ و ادب عرفاني وجود دارد.