بررسي واكنش صفات بيوشيميايي و محتواي نسبي آب دو رقم گندم نان و ماكاروني به محلول‌پاشي سيليكون تحت شرايط تنش آبي

به‌ منظور بررسي تاثير سيليكون بر صفات بيوشيميايي، محتواي نسبي آب برگ و عملكرد دو رقم گندم نان و ماكاروني تحت شرايط تنش آبي پايان فصل، پژوهشي مزرعه‌اي به‌صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سال زراعي 97-1396 با سه تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي داراب اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل رژيم آبياري در دو سطح آبياري مطلوب و قطع آبياري از اواخر گل‌دهي، محلول‌پاشي سيليكون در سطوح صفر، 1، 2 و 3 ميلي‌مولار و دو رقم گندم نان (چمران) و دوروم (شبرنگ) بودند. نتايج نشان داد كه اثرات اصلي تنش آبي پايان فصل، ارقام و سيليكون بر محتواي نسبي آب برگ، محتواي كلروفيل كل، محتواي كاروتنوئيد و عملكرد دانه معني‌دار ‌بود. محتواي نسبي آب برگ در شرايط تنش آبي و مصرف 3 ميلي‌مولار سيليكون 50 درصد افزايش نسبت به شرايط عدم مصرف سيليكون داشت. پروتئين دانه در شرايط تنش آبي و محلول‌پاشي 3 ميلي‌مولار سيليكون 59.3 درصد نسبت به شرايط عدم مصرف سيليكون افزايش داشت. هم‌چنين كلروفيل كل و محتواي كاروتنوئيد در شرايط تنش آبي و كاربرد 3 ميلي‌مولار سيليكون به ترتيب 42.5 و 44.9 درصد افزايش را نشان دادند. به‌طوركلي، محلول‌پاشي به ميزان 3 ميلي‌مولار سيليكون با بهبود محتواي كلروفيل كل، محتواي كاروتنوئيد و محتواي نسبي آب برگ مي‌تواند نقش مهمي در افزايش عملكرد دانه به‌ويژه در شرايط تنش آبي داشته باشد.