ارزيابي رنگيزه‌هاي فتوسنتزي، فعاليت آنزيم‌هاي آنتي اكسيداني و عملكرد دانه ارقام گلرنگ در شرايط قطع آبياري

به‌منظور بررسي اثر قطع آبياري آخر فصل بر صفات بيوشيميايي و عملكرد ارقام گلرنگ آزمايشي به‌صورت كرت خردشده در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي داراب، دانشگاه شيراز در سال زراعي 97-1396 به‌‌اجرا درآمد. عامل اصلي شامل رژيم آبياري در سه سطح آبياري مطلوب و قطع آبياري از اواسط مرحله گل‌دهي و اوايل پرشدن دانه و عامل فرعي شامل ارقام گلرنگ به نام‌هاي پديده، گلدشت، فرامان و محلي اصفهان بود. قطع آبياري از گلدهي سبب كاهش 30.37 درصدي كلروفيل a و 25.8 درصدي كلروفيل b و افزايش 15.38 درصدي كارتنوئيد، 23.38 درصدي فعاليت آنزيم كاتالاز و 34.94 درصدي فعاليت آنزيم پراكسيداز شد كه در رقم گلدشت بيش‌تر از ساير ارقام بود. در شرايط قطع آبياري از گل‌دهي و پرشدن دانه بيش‌ترين عملكرد دانه به‌ترتيب به ميزان 132 و 150.5 گرم در مترمربع در رقم گلدشت به‌دست آمد. به‌طوركلي، قطع آبياري از مرحله گل‌دهي و پرشدن دانه به‌ترتيب 32.3 و 19.93 درصد عملكرد دانه را كاهش داد. در شرايط قطع آبياري عملكرد دانه با محتواي كلروفيل a (**0.77=r)، كلروفيل b (**0.86=r)، كارتنوئيد (**0.74=r)، كاتالاز (**0.71=r) و پراكسيداز (**0.72= r)، و شاخص برداشت (**0.83= r)، همبستگي مثبت و معني‌داري داشت. در مجموع رقم گلدشت گلرنگ توانست با افزايش رنگيزه‌هاي فتوسنتزي و فعاليت آنزيمي در شرايط كمبود آب در آخر فصل رشد عملكرد دانه بيش‌تري را نسبت به ساير ارقام به‌دست آورد.