تاثيرريزوبيوم و ميكوريزا بركارآيي مصرف آب، غلظت عناصرغذايي كم‌مصرف و عملكرد لوبيا چيتي تحت رژيم‌هاي متفاوت آبياري

جهت بررسي اثرات ريزوبيوم و ميكوريزا بر عملكرد و غلظت عناصر غذايي دردانه لوبيا در شرايط تنش خشكي اين آزمايش به صورت كرت­هاي خرد شده به مدت دو سال اجرا گرديد. در سطوح اصلي، آبياري در دامنه­هاي 100-95، 80-75 و 60-55 درصد آب قابل استفاده و در سطوح فرعي ، تلقيح بذر با ريزوبيوم سويه‌ي 177،تلقيح بذر با ريزوبيوم سويه‌ي 160، تلقيح بذر با هر دو سويه­ي ريزوبيوم 177و 160،  تلقيح خاكي ميكوريزا آربوسكولار، تلقيح تركيبي هر دو سويه­ي ريزوبيوم و ميكوريزا ونهايتاً تيمار شاهد (عدم تلقيح) قرار داشت. اثرات كودهاي زيستي و آبياري در عملكرد و غلظت عناصر غذايي كم مصرف آهن، روي، منگنز و مس اختلاف معني­داري در سطح پنج درصد داشتند. بيشترين عملكرد دانه (2371 كيلوگرم در هكتار) در تيمار آبياري 8075 درصد آب قابل استفاده و تلقيح با ريزوبيوم سويه‌ي 160 بود. بيشترين غلظت عناصر غذايي كم مصرف نيز در تيمار آبياري8075 درصد آب قابل استفاده و مصرف تلفيقي كودهاي زيستي به­دست آمد. اين افزايش غلظت براي آهن 21.4، منگنز 5.7 ، روي 3.5 و مس 3.3 درصد بود. نتايج نشان داد استفاده از ريزوبيوم و ميكوريزا علاوه بر افزايش عملكرد، باعث افزايش پايداري گياه به خشكي از طريق افزايش غلظت عناصر غذايي در لوبيا مي­شود.