تحليل قراردادهاي سرمايه‌گذاري خارجي در صنعت نفت از منظر يادگيري فناورانه

در كشورهاي داراي منابع نفت و گاز مانند ايران، بخش اعظم انرژي اوليه مورداستفاده را نفت و فرآورده‌هاي آن و گازطبيعي تشكيل مي‌دهد بنابراين سرمايه‌گذاري در اين بخش بسيار حائز اهميت است. سرمايه‌گذاري خارجي در صنعت نفت در قالب قراردادهاي همكاري انجام مي‌شود و عامل موفقيت كشورهاي درحال‌توسعه در اين قراردادهاي همكاري، يادگيري فناورانه است. در اين تحقيق كه يك مطالعه آميخته است، ابتدا از طريق مصاحبه با خبرگان‌ و بررسي قراردادهاي سرمايه‌گذاري خارجي، ابعاد يادگيري فناورانه در اين قراردادها تعيين و تحليل گرديده و مدل پيشنهادي ارائه شد، سپس پرسشنامه تأييد شده توسط خبرگان در جامعه آماري توزيع ‌و ‌نتايج‌ با ‌روش ‌تحليل ‌عاملي ‌تأييدي‌ و ‌معادلات‌ ساختاري ‌و با كمك ‌نرم‌افزار SMART PLS مورد‌ بررسي ‌قرار گرفت. در اين پژوهش الگوي يادگيري فناورانه در 84 شاخص (كد اوليه)، 18 مؤلفه و پنج مقوله اصلي دسته‌بندي و آزمون گرديد.