اثر تمرين تركيبي (مقاومتيهوازي) بر هموگلوبين گليكوزيله، كلسترول‌تام، تري‌گليسريد، و مقاومت به انسولين در زنان يائسه مبتلا به نوروپاتي محيطي ديابتي

زمينه و هدف  شايع‌ترين علت بروز پلي‌نوروپاتي، بيماري ديابت مي‌باشد. تاكنون مطالعات بسيار كمي در زمينه اثر تمرين تركيبي بر عوارض بيماري ديابت و نوروپاتي محيطي ديابتي انجام شده است. هدف اين پژوهش، بررسي تأثير چهار ماه تمرين تركيبي (مقاومتي هوازي) بر هموگلوبين گليكوزيله، كلسترول تام، تري‌گليسريد و مقاومت به انسولين در زنان يائسه مبتلا به نوروپاتي محيطي ديابتي بود. مواد و روش‌ها بدين منظور 21 بيمار مبتلا به نوروپاتي محيطي در دو گروه كنترل و تجربي قرار گرفتند. گروه تجربي به مدت چهار ماه تمرينات تركيبي مقاومتي هوازي سه جلسه در هفته انجام دادند. نمونه سرم آزمودني‌ها قبل و پس از ماه اول، دوم، سوم و چهارم تمرين، در حالت ناشتايي به‌دست آمد. داده‌ها با استفاده از روش آماري ANOVA يك‌طرفه و ANOVA با اندازه‌گيري مكرر تحليل شد. يافته‌ها سطوح كلسترول تام، تري‌گليسريد، هموگلوبين گليكوزيله، مقاومت به انسولين، وزن و درصد چربي در گروه تجربي نسبت به گروه كنترل تغيير معني‌داري نداشت (0/05 P). نتيجه‌گيري تثبيت قند و هموگلوبين گليكوزيله بيماران نوروپاتي ديابتي و افزايش نيافتن سطوح كلسترول تام، تري‌گليسريد و مقاومت به انسولين طي چهار ماه به لحاظ باليني اهميت زيادي دارد و نشان مي‌دهد تمرين مقاومتي هوازي منظم مي‌تواند پيشرفت و عوارض بيماري را به تأخير اندازد.