جهاني سازي، مصرف انرژي و تخريب محيط زيست در ايران: شواهد تجربي از آزمون هم انباشتگي مكي

جهاني سازي، عامل مهم براي انتشار دي اكسيدكربن است و باعث مي شود، كشورها از لحاظ اقتصادي، اجتماعي و سياسي با يكديگر در تعامل باشند و تعامل بين كشورهاي مختلف به ناچار انتشار CO2 را تحت‌تأثير قرار خواهد داد. هدف مطالعه حاضر، بررسي اثرات پوياي جهاني شدن و مصرف انرژي بر تخريب محيط زيست ايران است. بنابراين، بررسي مي شود كه در بين متغيرهاي جهاني سازي، مصرف انرژي و رشد اقتصادي، كداميك در فرايند تخريب محيط زيست، تأثيرگذارتر است. جهت بررسي موضوع، از داده هاي سري زماني طي دوره 1395 - 1357 و آزمون هم انباشتگي مكي و براي برآوردهاي بلند مدت پويا، از مدل هاي FMOLS و CCR استفاده مي شود. نتايج، نشان مي دهد كه جهاني شدن، بدون توجه به كاهش يا افزايش رشد اقتصادي، باعث افزايش تخريب محيط زيست مي شود؛ و اثر مقياس، در ايران، غالب است.