بررسي انگيزه زنان روستايي از راه‌اندازي كسب و كارهاي خرد كشاورزي ـ ‌محور در استان‌هاي گيلان و مازندران

جامعه‎ شناسان معتقدند كه نيرو محركه‌ي كارآفرينان، انگيزه هاي دروني و شخصي آن ها ست كه با تأثيرپذيري از محيط پيرامون تقويت مي شود. بنابراين، براي كسب شناخت نسبت به چگونگي شكل گيري رفتار كارآفرينانه، شناخت انگيزه ي افراد مهم است. پژوهش حاضر كه از نوع مطالعات كاربردي و غيرآزمايشي است، انگيزه زنان روستايي از راه اندازي كسب و كارهاي خرد كشاورزي ـ محور را در استان هاي گيلان و مازندران مورد بررسي قرار داد. در اين تلاش پژوهشي، 131 نفر از زنان روستايي شاغل در 17 شهرستان مطالعه و 23 متغيرهاي انگيزشي در توسعه كسب و كارها، اولويت بندي شد. يافته ها نشان داد كه «دستيابي به استقلال مالي» با ميانگين 4/50 از پنج، قوي ترين متغير در توسعه‎ ي كسب و كار بود. همچنين، «افزايش قدرت كنترل بر سرنوشت خود»، «كاهش هزينه هاي خانواده»؛ و «بهبود وضعيت مالي و شرايط اقتصادي»، در رتبه هاي بعدي قرار گرفتند. به اين ترتيب، اصلي ترين عامل برانگيزاننده ، دستيابي به قدرت كنترل بيشتر بر امور زندگي با جهت گيري اقتصادي بود. مي‎ توان دريافت كه كسب و كارهاي خرد مي توانند در پيشبرد اقتصاد خانوار روستايي و بهبود رفاه آن سهم قابل توجهي داشته باشند. بنابراين، تلاش براي توسعه ي اين بنگاه ها در مسير بيرون كشيدن اقشار آسيب پذير جامعه از چنگال تله‎ ي فقر، در نوع خود يك راهبرد توسعه اي ارزشمند تلقي گردد.