بررسي شيوع انكيلوگلوسيا در كودكان ۳تا۵ ساله در شهر ساري

سابقه و هدف: انكيلوگلوسيا يك آنومالي تكاملي زبان است كه باعث محدوديت در حركت زبان مي شود. بروز انكيلوگلوسيا در جوامع مختلف بين 0.02% تا 4.4% گزارش شده است. مطالعه ي حاضر با هدف تعيين شيوع انكيلوگلوسيا در كودكان 53 ساله شهر ساري در سال 1399 انجام شد. مواد و روشها: در اين مطالعه شيوع انكيلوگلوسيا در 975 كودك 3 تا 5 ساله بررسي شد. روش معاينه به صورت معاينه ي ساده و تشخيص انكيلوگلوسيا بر اساس مشاهده فرنوم كوتاه و طبقه بندي طبق معيار Kotlow بود. همچنين طول زبان آزاد فرد توسط خط كش اندازه گيري شد و براساس اندازه گيري ها مقادير 16 ميلي متر به بالا نرمال و مقادير كمتر از 3 ميلي متر انكيلوگلوسيا شديد در نظر گرفته شد. مقايسه شيوع و شدت انكيلوگلوسيا بر حسب جنسيت با آزمون chisquare يا fisher exact test انجام شد و توزيع نرمال داده ها با آزمون ShapiroWilk بررسي شد. يافته ها: : نتايج نشان دادند كه شيوع انكيلوگلوسيا در كودكان 3 تا 5 ساله شهر ساري 3.6 درصد بوده كه از اين بين شيوع در دختران 2 درصد و پسران 1.6 درصد بوده است و تنها 0.7% از آن ها، فرم شديد اين انومالي مبتلا بودند. جنسيت و سن كودكان ارتباط معني داري با شدت و شيوع انكيلوگلوسيا نداشت. (0.73 =P) هم چنين سن مادر كودكان هنگام زايمان نيز تاثير معني داري بر شيوع انكيلوگلوسيا نداشت. (0.8=P) نتيجه گيري: به نظر مي رسد شيوع انكيلوگلوسيا در كودكان 3 تا 5 ساله شهر ساري در محدوده استانداردهاي اعلام شده و شيوع كشوري مي باشد و فراواني آن در دختران بيش از پسران است.