ضرورت تغيير رويكرد در مديريت محيط‌هاي طبيعي كشور قسمت سوم: ضرورت تعديل تقاضاي زمين از منابع‌طبيعي

تغيير كاربري اراضي در منابع ­طبيعي بزرگترين تهديد محسوب مي­شود. اين تغيير به صورت قانوني و هم­چنين غيرمجاز اتفاق مي­افتد. بزرگترين متقاضيان قانوني زمين، بخش معادن، بخش كشاورزي، توسعه زيرساخت‌ها، پروژه‌هاي عمراني، راه، راه آهن، صنايع، خطوط انتقال نيرو، نفت و گاز و توسعه حريم شهرها و روستاها است. روش­هاي غيرقانوني و غير مجاز هم به ­طور عمده در بخش كشاورزي به­صورت مستمر توسط زارعين اتفاق مي­افتد، به ­تدريج از حاشيه مزارع خود به حريم عرصه­ هاي طبيعي تجاوز مي­كنند به ­طوري­كه تمامي ديم­زارها هاي كشور، عرصه‌هاي تخريب يافته مراتع و جنگل­هاي كشور هستند. سوال اساسي كه در ساختار مديريتي منابع­طبيعي كشور مطرح است اين است كه چگونه تقاضا براي زمين را بايد تعديل كرد و آن را در راستاي حفظ اكوسيستم­ هاي طبيعي مديريت نمود. تغيير كاربري با دو روش در تخريب رويشگاه­ها نقش بازي مي­كند. اول از طريق تخريب كامل اكوسيستم و دوم از بين بردن يكپارچگي آنها. خروجي اين تخريب زمينه زوال اكوسيستم ­ها و انقراض گياهان و جانوران را فراهم مي­كند كه متاسفانه اصلا جبران­پذير نيست. راهبرد كاهش تقاضا براي زمين از عرصه ­هاي طبيعي كشور را به روش ­هاي مختلف مي­توان پيگيري نمود.

No abstract