شماره ركورد
1213995
عنوان مقاله
مقايسه تاثير تمرينات اصلاحي عملكردي و بازي هاي اصلاحي بر سندرم متقاطع فوقاني پسران 13-10 سال
پديد آورندگان
سلامت ، حسين دانشگاه اروميه - دانشكده علوم ورزشي - گروه فيزيولوژِي ورزشي و حركات اصلاحي , غني زاده حصار ، نرمين دانشگاه اروميه - دانشكده علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي و حركات اصلاحي , روشني ، سجاد دانشگاه اروميه - دانشكده علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي و حركات اصلاحي , محمد علي نسب فيروزجاه ، ابراهيم دانشگاه اروميه - دانشكده علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي و حركات اصلاحي
از صفحه
19
تا صفحه
31
كليدواژه
سندرم متقاطع فوقاني , بازي هاي اصلاحي , تمرينات اصلاحي عملكردي , كودكان
چكيده فارسي
مقدمه و اهداف عدم تعادل عضلاني ربع فوقاني بدن در كودكان به دليل قرار گرفتن در وضعيت بدني نادرست براي مدت طولاني و مكرر در محيط مدرسه و سبك زندگي غلط بروز مي كند. اين عدم تعادل عضلاني مي تواند باعث ايجاد سندرم متقاطع فوقاني شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي اثر تمرينات اصلاحي عملكردي و بازي هاي اصلاحي بر سندرم متقاطع فوقاني پسران 13-10 سال بود. مواد و روش ها تحقيق حاضر از نوع نيمه تجربي بود. در پژوهش حاضر تعداد 36 نفر دانش آموز پسر رده سني 13-10 سال داراي سندرم متقاطع فوقاني به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه تمرينات اصلاحي عملكردي (سن1/16±11/50سال، قد 7/54±147 سانتي متر، وزن 6/97±38/67كيلوگرم)، بازي هاي اصلاحي (سن 1/07±11/33سال، قد 6/86±144 سانتي متر، وزن 6/98±36/75كيلوگرم) و گروه كنترل (سن 1/07±11/66سال، قد 6/48±148/5سانتي متر، وزن 5/64±40/08كيلوگرم) تقسيم شدند. گروه اول تمرينات اصلاحي عملكردي را به مدت هشت هفته و گروه دوم در مدت مشابه باز هاي اصلاحي را انجام دادند. گروه كنترل صرفا درگير فعاليت هاي روزمره خود بودند. قبل و بعد از مداخله تمريني ميزان زواياي سربه جلو و شانه به جلو با روش عكس برداري از نماي جانبي و ميزان كايفوز پشتي با خط كش منعطف ارزيابي شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها، روش آماري تحليل كواريانس (ANCOVA) در سطح معناداري P≤0/05 مورد استفاده قرار گرفت. يافته ها نتايج تفاوت معناداري در ميزان زواياي سربه جلو (108/269=F=0/001,P)، شانه به جلو (89/774=F=0/001, P) و كايفوز (94/026=F=0/001, P) در گروه تمرينات اصلاحي عملكردي و بازي هاي اصلاحي را نشان داد (P≤0/05). همچنين بين تمرينات اصلاحي عملكردي و بازي هاي اصلاحي در ميزان اثرگذاري بر زواياي سر به جلو و كايفوز تفاوت معناداري مشاهده شد (0/01 =P)؛ به طوري كه بازي هاي اصلاحي تاثيرگذاري مطلوب تري داشته است، ولي در ارتباط با ناهنجاري شانه به جلو اختلاف معناداري مشاهده نشد (0/239=P). نتيجه گيري بنابر نتايج مطالعه حاضر به منظور پيشگيري و اصلاح بدراستايي سندرم متقاطع فوقاني كودكان مي توان از تمرينات اصلاحي عملكردي و بازي هاي اصلاحي استفاده كرد. با توجه به تاثيرگذاري مطلوب بازي هاي اصلاحي و سازگاري بيشتر اين برنامه ها با ويژگي هاي جسميرواني كودكان، پيشنهاد مي شود براي اين دوره سني استفاده از بازي هاي اصلاحي را در اولويت قرار دهند.
عنوان نشريه
طب توانبخشي
عنوان نشريه
طب توانبخشي
لينک به اين مدرک