واكاوي دوره‌هاي كارآموزي رشته‌هاي فني و مهندسي به روش نظريه داده‌بنياد

دانشجويان پس از فراغت از تحصيل، در حوزه‌هاي مختلفي از جمله صنعت و مديريت دستگاه‌هاي اجرايي و شركت‌ها مشغول كار مي‌شوند. در اين بين، نبود ديد تجربي در آنان و عدم‌كسب مهارت‌هاي لازم براي اثرگذاري در شغل خود، انتقادهاي زيادي را متوجه برنامه‌هاي آموزشي دانشگاه‌ها و نظام آموزش عالي كشور مي‌كند. دوره‌هاي كارآموزي با هدف پركردن اين خلاء مهم، در سرفصل دروس رشته‌هاي فني و مهندسي قرار گرفته، اما تا كنون نتوانسته است آن‌گونه كه بايد، اهداف خود را در سطح مطلوبي محقق نمايد. هدف از پژوهش حاضر، واكاوي دوره‌هاي كارآموزي و تبين عوامل مؤثر در بهره‌وري اين دوره‌ها است. نمونه آماري اين پژوهش را كه به روش گلوله‌برفي انتخاب شده بودند، اعضاي هيئت علمي دانشگاه‌ها، صنعت‌گران و دانشجوياني كه تجربه كارآموزي داشتند، تشكيل مي‌دهد. براي گردآوري داده‌ها از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته و براي تحليل آنها نيز از راهبرد نظريه داده‌بنياد استفاده شد كه در نهايت 16 مقوله پس از دو مرحله كدگذاري احصاء گرديد و سپس با استفاده از كدگذاري محوري، مقوله‌‌ها در قالب پديده‌هاي محوري، شرايط علّي، زمينه‌اي، مداخله‌گر، راهبردها و پيامدها ظهور يافتند. در مرحله كدگذاري انتخابي نيز روايت مقوله‌ها حول پديده محوري انجام يافت و در انتها، پيشنهادهايي براي افزايش بهره‌وري دوره‌هاي كارآموزي ارائه شد. نتايج اين پژوهش مي‌تواند مورد استفاده سياست‌گذاران، رؤساي دانشگاه‌ها و دانشكده‌هاي مهندسي، اعضاي هيئت علمي دانشگاه‌ها، كارفرمايان و كارآموزان قرار گيرد و از ‌طريق افزايش توانمندي كارآموزان، دانش‌آموخته‌گان متخصص وارد صنعت شده و موجب پيشرفت علمي و اقتصادي كشور شوند.