ارزيابي عملكرد الكترودياليز جهت بازيابي اورانيم از محلول‌هاي آبي

در اين پژوهش، امكان بازيابي اورانيم از محلول ‌هاي آبي با استفاده از فرايند الكترودياليز بررسي شد. اثر زمان جداسازي، اختلاف پتانسيل الكتريكي، دبي، اسيديته، غلظت اورانيم و غلظت محلول شستشوي الكترودها مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه زمان پايداري الكترودياليز كم‌تر از 20 دقيقه است. با افزايش اختلاف پتانسيل الكتريكي از 5 تا V 20، جداسازي اورانيم افزايش يافت و سپس به‌دليل پديده آبكافت، ثابت ماند. به‌دليل مقاومت كم‌ تر، عملكرد مدول غشايي تك‌ محفظه‌اي از مدول چندمحفظه‌ اي مناسب ‌تر بود. با افزايش دبي و غلظت خوراك، جداسازي اورانيم به‌دليل كاهش زمان اقامت و افزايش پديده پلاريزاسيون غلظتي كاهش يافت. افزايش اسيديته خوراك به‌دليل رقابت بين يون‌ هاي اسيد با اورانيم، باعث كاهش جداسازي اورانيم و افزايش شدت جريان الكتريكي گرديد. با افزايش غلظت نيترات سديم در محلول شستشوي الكترودها از 0.01 به M 0.25، درصد جداسازي اورانيم افزايش يافت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه امكان بازيابي اورانيم از محلول‌هاي آبي با استفاده از فرايند الكترودياليز وجود دارد.