پاسخ سه ژنوتيپ گندم (.Triticum aestivum L) به كود زيستي فلاويت و گوگرد در استان مازندران

به منظور بررسي اثرات كود زيستي و گوگرد بر عملكرد و صفات فيزيولوژيك سه رقم گندم، آزمايشي در سال زراعي 96-95 در دو ايستگاه تحقيقات زراعي قراخيل و بايع كلا استان مازندران، انجام شد. آزمايش در دو سطح كود زيستي فلاويت و سه سطح گوگرد به صورت آزمايش اسپيلت فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار اجرا شد. تيمارهاي گوگردي شامل صفر، 250 و 500 كيلوگرم در هكتار (به همراه تيوباسيلوس) و تيمارهاي كود زيستي صفر و دو ليتر در هكتار (به صورت بذر مال) بودند كه روي ارقام گنبد، احسان و تيرگان اعمال شدند. صفات مورد بررسي شامل، ارتفاع گياه، شاخص سطح برگ، تعداد سنبله بارور، عملكرد دانه، وزن تر و خشك بوته و درصد پروتئين دانه گندم بودند. نتايچ نشان داد كه كود زيستي فلاويت بر شاخص سطح برگ، وزن خشك بوته، تعداد سنبله بارور و عملكرد اثر معني داري داشت و كاربرد دو ليتر كود زيستي سبب بهبود اين صفات شد. بيشترين ارتفاع گياه گندم در رقم تيرگان با دريافت دو كيلوگرم در هكتار كود زيستي فلاويت و 250كيلوگرم گوگرد بيشترين ارتفاع گياه (117.7 سانتي متر) مشاهده شد. در هر سه رقم گنبد، احسان و تيرگان مصرف دو ليتر در هكتار فلاويت و 250 كيلوگرم گوگرد موجب افزايش وزن خشك گندم در مقايسه با شاهد (عدم مصرف كود زيستي فلاويت و گوگرد) گرديد. رقم تيرگان با عملكرد 5298 كيلوگرم در هكتار بيشترين عملكرد دانه گندم را در تيمار مصرف دو ليتر فلاويت و 250 كيلگرم گوگرد در هكتار توليد كرد. با توجه به نتايج حاصل از اين تحقيق، در مجموع مي توان نتيجه گرفت در بين سه رقم مطالعه شده در مناطق مركزي و شرقي استان مازندران، استفاده از 250 كيلوگرم گوگرد و كاربرد دو ليتر در هكتار كود زيستي فلاويت بيشترين عملكرد را در رقم تيرگان توليد مي كند.