تأثير به‌كارگيري حكمراني شبكه‌اي، بر عناصر مديريت بحران در بلاياي طبيعي در سازمان‌هاي مرتبط با بحران استان كهگيلويه‌وبويراحمد

با توجه به غيرمنتظره بودن حوادث و بلاياي طبيعي درصورتي‌كه به‌خوبي مديريت نشوند ممكن است به بحران هاي بزرگ تري تبديل شوند. از طرفي براي مديريت بهتر و كنترل سريع تر حوادث و بحران ها، به همكاري گسترده سازمان‌هاي دولتي، غيردولتي و مشاركت نيروهاي مردمي، در قالب حكمراني شبكه‌اي نياز دارند. هدف از اين تحقيق، بررسي نظر 140 نفر از جامعه آماري منتخب تحقيق، به روش طبقه اي تصادفي نسبي شامل: مديران و رابطين بحران دستگاه هاي عضو كارگروه هاي 14‌گانه عضو ستاد مديريت بحران، استان كهگيلويه و بويراحمد در خصوص تأثير مؤلفه‌هاي حكمراني شبكه اي بر عناصر مديريت بحران (پيش بيني، آماده سازي، مقابله و احياء و بازسازي)، مي باشد. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها، پيمايشي و از نوع همبستگي است. با توجه به پيشينه تحقيق، پس از ترسيم مدل مفهومي تحقيق، نسبت به طراحي پرسشنامه محققين ساخته اقدام شد و پس از به‌دست آمدن پايايي و روايي لازم، نسبت به جمع‌آوري داده ها اقدام شد. سپس با توجه به روش معادلات ساختاري و تحليل عاملي با استفاده از نرم‌افزار آماري smart pls، آزمون فرضيه هاي تحقيق، انجام شد. پس از انجام آزمون هاي آماري لازم، ضمن تأييد فرضيه هاي تحقيق، مشخص گرديد كه: حكمراني شبكه اي بر عناصر مديريت بحران رابطه مثبت دارد، بيشترين تأثيرگذاري حكمراني شبكه اي به‌ترتيب بر عناصر مديريت بحران شامل: پيش بيني بحران (0.78)، مقابله با بحران (0.75)، آمادگي در برابر بحران (0.74) و احياء و بازسازي پس از بحران (0.62) بوده‌است، لذا ضرورت دارد كه حكمراني شبكه اي به‌عنوان شيوه تعاملي در حوادث و بحران ها، در مديريت بحران هاي طبيعي استان كهگيلويه‌وبويراحمد، به‌ترتيب در مراحل پيش بيني بحران ها، مقابله با بحران ها، مرحله آمادگي در برابر بحران و درنهايت مرحله احياء و بازسازي به‌كار گرفته شود. لذا پيشنهاد مي گردد براي تحقق حكمراني شبكه اي و بيشترين تأثيرگذاري در مديريت بحران هاي طبيعي در استان كهگيلويه‌وبويراحمد، شبكه اي از سازمان هاي هماهنگ، كارا و اثربخش كه از شفافيت و دموكراسي در تصميم گيري و عمل برخوردار باشند، تشكيل گردد.