بررسي راههاي پرورش معاني در مثنوي معنوي

براي بيان مطالب و مقاصد، تنها داشتن نظر و ايده كافي نيست؛ بلكه براي پرورش معاني و مطالب، بايد به دنبال راه و شيوۀ بيان آن نظر و ايده بود. براي پروردن مطالب و مقاصد، راهها و الگوهايي هست كه نويسنده مطابق مقتضيات و ذوق خود، يك يا چند از آن راهها را براي پرورش معاني برميگزيند. مولوي نيز در مثنوي براي پروردن مطالب و معاني، طرح، تشريح و اقناع مخاطب از اين راه ها استفاده كرده است. پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي اين موضوع را در مثنوي بررسي كرده است و به دنبال اين است تا به اين پرسش پاسخ دهد كه مولوي در مثنوي از چه راههايي براي پرورش مطالب استفاده كرده و نحوه استفاده وي چگونه است؟ نتايج تحقيق حاكي از آن است كه مولوي در مثنوي از راههاي مختلفي براي پرورش مطالب و ايده هاي مورد نظر خويش بهره برده است از جمله: تعريف، توصيف، استدلال، بررسي علل و نتايج، مقايسه، تقسيم بندي و مناظره.