بررسي اعتبار پيش‌بيني عملكرد‌ دانشجويان درس ترجمۀ شفاهي هم‌زمان در دو تمرين ترجمۀ شفاهي با توجّه به مهارت درك شنيداري، هوش ‌هيجاني و خودكارآمدي

پژوهش پيش‌رو يك بررسي ميان‌رشته‌اي است كه بين حوزۀ مطالعات ‌‌‌ترجمۀ شفاهي و روانشناسي انجام شده است. هدف از مطالعۀ حاضر بررسي اعتبار پيش‌بيني توانايي دانشجويان درس ترجمۀ شفاهي هم‌زمان در دو تمرين كلوز شفاهي و گوش‌دادن و به‌خاطرآوردن با توجّه به متغيرهاي پيش‌بين مهارت درك شنيداري، خودكارآمدي و هوش هيجاني است. به اين منظور، 70 دانشجوي مقطع كارشناسي رشتۀ مترجمي زبان انگليسي در دو كلاس ترجمۀ شفاهي هم‌زمان از طريق روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به شكل داوطلبانه در اين مطالعه شركت ‌كردند. براي جمع‌آوري داده‌ها، مقياس‌هاي خودكارآمدي و هوش هيجاني استفاده ‌شد. علاوه‌بر‌اين، استعداد دانشجويان در دو تمرين كلوز شفاهي و گوش‌دادن و به‌خاطرآوردن از طريق دو آزمون در همين زمينه ارزيابي ‌شد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه هوش هيجاني و خودكارآمدي به‌عنوان دو مؤلفۀ تفاوت‌هاي فردي و مهارت درك شنيداري به‌عنوان يك مؤلفۀ زباني با عملكرد دانشجويان در دو تمرين لازم جهت آمادگي ترجمۀ شفاهي هم‌زمان رابطۀ معنادار دارند و مي‌توانند ميزان موفقيت دانشجو را در اين تمارين پيش‌بيني كنند؛ امّا جايگاه اوّل تأثيرگذاري از آنِ مهارت درك شنيداري است. يافته‌هاي حاصل از اين مطالعه مي‌تواند براي مدرّسان و پژوهشگران ترجمۀ شفاهي هم‌زمان قابل توجّه و مفيد باشد