الگوريتم حل مساله تخصيص كانتينرهاي دريايي با توجه به ظرفيت و زمان انتظار

مفهوم تخليه و بارگيري كانتينرها در بنادر كانتينري به منظور تخليه و بارگيري، تحت عنوان تخصيص كانتينر مطرح مي‏شود. در اين تحقيق فرض گرديده‏است كه كانتينرها بين بخشهاي مختلف بندر انتقال مي‏يابند و بايد بين بخشهاي موجود بندر جهت انتقال تخصيص يابند. تخصيص به گونه‏اي صورت مي‏گيرد كه هزينه‏‏ها حداقل گردد. براي داشتن يك مدل‏سازي مناسب و كارآمد رابطه بين بخشهاي مختلف نوشته شده‏است. در اين مقاله مساله تخصيص كانتينرها به كشتي‌ها ، محوطه‌ها ،گمرك ها ، سرزمين اصلي و جرثقيل به صورت مجزا مورد بررسي قرار مي گيرد . همچنين مساله تخصيص كشتي ها به اسكله ها نيز مورد مطالعه قرار مي گيرد ؛ در هر دو قسمت زمان حمل و ظرفيت محوطه ها به صورت محدوديت در مساله اعمال گرديده است . به علت NPHard بودن مساله به دست اوردن جواب بهينه در زمان معقول امكان پذبر نيست. پس از مدلسازي رياضي، بعلت پيچيدگي مسأله ، براي حل از دو الگوريتم ابتكاري استفاده شده است . اولين الگوريتم با روش ازدحام ذرات تخصيص كشتي ها به اسكله ها را انجام مي دهد و پس از آن الگوريتم دوم با روش ژنتيك تخصيص كانتينرها به قسمت هاي مختلف را انجام مي دهد . در نهايت تجزيه و تحليل و مقايسه الگوريتم پيشنهادي انجام مي‌شود. نتايج محاسبات نشان مي‌دهد كه الگوريتم پيشنهادي داراي كارايي بسيار بالايي در عمل و در دنياي واقعي مي باشد .