مطالعه عوامل مؤثر در تشكيل فرو چاله‌ها در جنوب شهر پل دختر، جنوب غرب ايران

فرو چاله‌ها در دشت‌هاي پوشيده از رسوبات كواترنر با سنگ‌بستر انحلال‌پذير، فراواني بيش‌تري دارند. بيش‌تر دشت‌ها در منطقه زاگرس چين‌خورده در ايران كارستي هستند. اين پژوهش در گستره‌اي به مساحت 155 كيلومترمربع باهدف ارزيابي عوامل مؤثر در فرو چاله زايي در محل قديمي درياچه‌هاي جايدر گوري بلمك در جنوب شهر پل‌دختر، جنوب غرب ايران انجام‌شده است. اين درياچه‌ها در اثر وقوع بهمن سنگي سيمره در جنوب غرب ايران تشكيل‌شده بودند. در اين منطقه رسوبات درياچه‌اي ناشي از ايجاد سدهاي زمين‌لغزشي گسترش دارند. بر اساس نتايج حاصل از انجام مطالعات ژئوفيزيكي در منطقه به روش‌هاي GPR با آنتن 10 مگاهرتز و توموگرافي مقاومت ويژه الكتريكي (ERT)، ضخامت رسوبات درياچه‌اي قديمي جايدر در محل دشت جايدر به‌طور متوسط 70 متر و در محل درياچه قديمي گوري بلمك كمتر از 10 مترمي باشد. سنگ‌بستر رسوبات هر دو درياچه سازند تبخيري گچساران است. سازند مذكور ازنظر سني به سنوزوئيك تعلق دارد. مقاومت فشاري تك‌محوري و كششي بخش ژيپس سنگ بستر به ترتيب 16.39 و 1.5 مگا پاسكال است. حداقل 4 دسته درزه در توده سنگ‌بستر گسترش دارد. منشأ مواد پركننده درزه‌ها، ناشي از فرسايش واحدهاي مارني سازند گچساران و رسوبات درياچه‌اي مي‌باشند.