بررسي تأثير روش درماني نوروفيدبك بر بهبود توجه و مهارت بازداري بيماران دچار اختلال نقص توجه بزرگسال: مداخلۀ آزمايشي اوليه

اختلال نقص توجه اختلالي است كه در طول گسترۀ عمر ممكن است هر فردي را درگير كند. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير آموزش نوروفيدبك در درمان اختلال نقص توجه در بزرگسالان بود. روش پژوهش از نوع آزمايشي بود. جامعۀ آماري شامل همۀ افراد 18 تا 40 ساله داراي اختلال نقص توجه در شهر اصفهان بودند كه از طريق پرسشنامۀ كانرز بزرگسالان و مصاحبۀ تشخيصي به‌وسيلۀ روان‌پزشك انتخاب شدند. نمونه شامل 20 نفر از اين افراد بودند كه به روش تصادفي انتخاب و به شكل تصادفي در گروه‌ها (كنترل و آزمايش) گمارده شدند. ابزار استفاده شده پرسشنامۀ كانرز بزرگسالان (1998, Canners Adult ADHD Rating Scale) فرم خودگزارش‌دهي و آزمون كنترل بازدري بوده است. داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان‌دهندۀ اثربخشي اين درمان در از بين بردن علائم اختلال نقص توجه بود (0.01 P) و ميزان اين تأثير برابر با 95.7 درصد و براي مهارت بازداري 93 درصد بود. درمجموع مي‌توان چنين گفت كه با توجه به اينكه ابتلا به اختلال نقص توجه باعث تغيير و به‌هم‌ريختن امواج مغزي مي‌گردد، نوروفيدبك با اصلاح و تنظيم مجدد اين امواج باعث سودمندي باليني مي‌گردد. لذا مي‌توان آموزش نوروفيدبك را در كنار ساير درمان‌ها براي اين اختلال به كار برد.