مقايسه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و توان‌بخشي شناختي حافظه فعال بر اضطراب و افسردگي دختران

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقايسه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و توان‌بخشي شناختي حافظه فعال بر اضطراب و افسردگي در دختران مجرد 25 تا 35 سال بود. روش كار: روش پژوهش نيمه‌ آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون، پس‌‌ آزمون و پيگيري و با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمام دختران مراجعه ‌كننده به مراكز روان شناختي و مشاوره شهرستان سبزوار در سال 1398 بودند كه از اين مراجعان 45 نفر به صورت در دسترس انتخاب و با تصادفي ‌سازي در 2 گروه آزمايش و 1 گروه گواه قرار گرفتند. شركت‌ كنندگان در پژوهش حاضر براي پيش‌ آزمون_پس ‌آزمون، پيگيري مورد ارزيابي قرار گرفتند و به پرسشنامه چهار سامانه‌‌ اي اضطراب و پرسشنامه افسردگي بك پاسخ دادند. شركت‌كنندگان دو گروه مداخله تحت 8 جلسه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و 10 جلسه توان‌بخشي شناختي حافظه فعال قرار گرفتند. يافته‌ ها: نتايج به دست آمده در پژوهش حاضر نشان داد هر دو مداخله درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و توان‌بخشي شناختي حافظه فعال نسبت به گروه كنترل بر متغير اضطراب (0.001=P) و متغير افسردگي (0.001=P) اثر كاهنده داشته است. در مقايسه ميان درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و توان‌بخشي شناختي حافظه فعال در تأثير بر متغير اضطراب مشاهده شد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد اثربخشي بيشتري نسبت به توان‌بخشي شناختي حافظه فعال بر كاهش اضطراب دختران داشته است. نتيجه ‌گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد هر دو مداخله درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و توان بخشي شناختي حافظه فعال بر كاهش اضطراب و افسردگي دختران مؤثر هستند و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد اثربخشي بيشتري نسبت به توان‌بخشي شناختي حافظه فعال بر كاهش اضطراب دختران داشته است.