تبيين ظرفيت‌هاي گر‌دشگري براي توسعه مناطق روستايي استان چهار‌محال ‌‌و ‌‌بختياري

طرح مسئله: توسعه روستايي، فرايندي همه‌جانبه، پيوسته، موزون، درون‌زا، فراگير، تحول‌آفرين، باورآفرين، رشددهنده و متكي بر مشاركت و خودباوري روستاييان است. در چهارچوب اين پديده، ظرفيت‌ها و توانايي‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي جوامع بر پايه رفع نيازهاي اساسي مادي و معنوي و كنترل مؤثر نيروهاي شكل‌دهنده نظام سكونت محلي و توسعه سرمايه انساني با بهره‌گيري از فرصت‌هاي دروني در روستا رشد و تعالي مي‌يابد. هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر، تبيين ظرفيت‌هاي گردشگري براي توسعه مناطق روستايي استان چهارمحال و بختياري است. روشپژوهش: جامعه آماري پژوهش، كارشناسان خبره ميراث فرهنگي و گردشگري و ساير كارشناسان خبره گردشگري و متوليان واحدهاي گردشگري در استان چهارمحال و بختياري است. روش نمونه‌گيري، تمام‌شماري است و داده‌ها با بهره‌گيري از پرسش‌نامه پژوهشگرساخته در سال جاري گرد‌آوري و در تحليل داده‌ها از روش دلفي[1] و سوآت[2] و براي رتبه‌بندي روستاها از تكنيك تاپسيس[3] استفاده شده است. نتايج: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد مهم‌ترين ظرفيت‌هاي گردشگري در روستاهاي مطالعه‌شده، مناطق بكر طبيعي، آب‌وهواي مطبوع و به‌ويژه جذابيت‌هاي زندگي بكر عشايري و مهم‌ترين ضعف صنعت گردشگري در اين مناطق، نبود برنامه‌ريزي، كمبود امكانات اقامتي و بهداشتي و ضعف فرهنگ گردشگري است. در اين ميان، روستاهاي سرآقاسيد، شيخ علي‌خان، ديمه، آورگان و آتشگاه به ترتيب قابليت بيشتري دارند و لازم است در اولويت برنامه‌هاي گردشگري قرار گيرند. نوآوري: استفاده از روش‌ها و تكنيك‌هاي علمي تبيين ظرفيت‌هاي گردشگري استان چهارمحال و بختياري، نوآوري اين پژوهش است؛ همچنين ظرفيت‌هاي گردشگري جامعه آماري مدنظر تاكنون در اين سطح بررسي نشده است