ظهور انسان در صنعت (رهيافتي فلسفي به نحوۀ ظهور انسان در صنعت و شكل‌گيري «بدن صناعي»)

در اين مقاله با رويكرد فلسفي و روش عقلي به رابطه‌ بين صنعت و صانع و نحوۀ ظهور انسان در صنعت پرداخته مي­شود. بر اين اساس، انسان در صنعت تجلي مي­كند و صنعت نوعي عمل انساني است كه امتداد و بسط وجود انسان مي­باشد. براي تبيين نحوۀ ظهور انسان در صنعت مجاري هفت گانه زير بيان شده است: 1- ظهور علّي انسان، 2- ظهور علمي انسان، 3- ظهور غائي انسان، 4- ظهور حكمي انسان، 5- ظهور ارادي انسان، 6- ظهور فعلي انسان، 7- ظهور كيفي مجاري. اين موارد انحاء كلي ظهورات انسان در صنايع هستند. بنابراين انسان در صنعت ظهور مي­كند و صنايع جلوه گاه ظهور انسانند. نگارنده بر اساس تبيين رابطه­اي كه انسان نسبت به صنعت دارد، صنعت را «بدن صناعي» به وزان «بدن طبيعي» مي­داند. اين تناظر بين «بدن صناعي» با «بدن طبيعي» ما را در فهم برخي از مسائل صنعت و فناروي ياري مي­كند. «بدن صناعي» همانند «بدن طبيعي» در مواجهه با انسان، احكام و اقتضائات خاصي پيدا مي­كند.