ارزيابي مقايسه‌اي مدل عددي و شبكه عصبي مصنوعي در شبيه‌سازي كمي و كيفي آبخوان دشت نجف‌آباد

هدف از انجام اين مطالعه، بررسي كارايي مدل شبكه عصبي (ANN) در مدل‌سازي كمي و كيفي منابع آب زيرزميني مي‌باشد. بدين منظور، با استفاده از گزينه‌‌هاي MODFLOW وMT3DMS نرم افزار GMS v.10، از نظر كمي و كيفي، آب موجود در آبخوان دشت نجف آباد، واقع در حوضه آبريز گاوخوني در فلات مركزي ايران، مدلسازي شد. بعد از واسنجي و صحت‌سنجي مدل در يك دوره مطالعه 11 ساله، محدوده تغيير ضريب هدايت هيدروليكي بين 0.5 تا 16 (متر در روز)، آبدهي ويژه بين 0.023 تا 0.113 و ضريب پخشيدگي طولي بين 7.5 تا 18.2 (متر) بدست آمد. سپس، منطقه مورد مطالعه به دو ناحيه مجزا تقسيم و براي هر كدام يك مدل شبكه عصبي، طراحي شد. در ادامه، با استفاده از آمار 20 سال آبي و به كمك بهينه‌ساز الگوريتم ژنتيك، پارامتر‌هاي بهينه شبكه عصبي تعيين گرديد. نهايتا، مقادير مشاهده‌اي تراز متوسط سطح ايستابي و ميانگين غلظت TDS با مقادير محاسباتي توسط مدل عددي و شبكه عصبي، براي دو سال آبي متوالي 94-1393 و 95-1394، با يكديگر مقايسه شدند. نتايج نشان داد كه شبكه عصبي به خوبي قادر است رفتار كمي و كيفي سيستم آب زيرزميني را شبيه‌سازي كند و مي‌تواند به عنوان جايگزين مناسبي براي مدل عددي در اتصال به مدل‌هاي مديريتي، استفاده شود.