تحليل رفتار رئولوژي و مقاومت حرارتي قير اصلاح‌ شده با پليمر ضايعاتي پلي‌بوتادين رابر

كاربرد قيرهاي خالص در توليد مخلوط آسفالتي به دليل افزايش بار ناشي از وسايل نقليه و تأثيرات عوامل محيطي محدود شده است كه با استفاده از آن، خرابي‌هاي زودرس مانند شيارشدگي و ترك‌خوردگي‌هاي خستگي و حرارتي در لايه‌هاي آسفالتي رخ مي‌دهد. در اين تحقيق، براي بهبود رفتار رئولوژي و مقاومت حرارتي قير، از پليمر ضايعاتي پلي بوتادين رابر و در تركيب با ساسوبيت استفاده گرديد. بدين منظور، نمونه‌هاي قيري با درصدهاي مختلف افزودني با استفاده از دستگاه مخلوط‏كن برش بالا تهيه شد. نتايج تحقيق نشان داد كه با افزودن پليمر ضايعاتي پلي بوتادين رابر به قير، مقاومت حرارتي، پتانسيل مقاومت در برابر خستگي و شيارشدگي و به طور كلي عملكرد دماي زياد و مياني افزايش مي‌يابد. بر اين اساس، تركيب هاي 2.3% PBR و 2.3% PBR+2.5% Sasobit به ترتيب يك و دو نمره، نمرۀ عملكردي دماي بالاي قير را افزايش، تركيب 2.3% PBR عمر خستگي را افزايش و افزودن ساسوبيت و همچنين افزايش بيشتر مقدار پليمر موجب كاهش مقاومت در برابر خستگي خواهد گرديد.نتايج TGA نشان مي‌دهد كه بين نتايج اين روش و ساير نتايج، توافق خوبي وجود دارد كه مي‌تواند به ارزيابي دقيق نتايج در سطح ماكرومولكولي كمك كند.