بررسي الزامات اقتصادي و زيست محيطي جهت مكان يابي ايستگاه هاي خطوط انتقال گاز (مطالعه موردي: خط"48 صادرات گاز ايران به عراق)

فاقد عنوان لاتين

جمهوري اسلامي ايران داري دومين ذخاير شناخته شده گاز طبيعي جهان و 36000 كيلومتر خط انتقال گاز مي­باشد. اين امر نشان دهنده پتانسيل بالاي كشور در اجراي طرح­ هاي توسعه خطوط انتقال سراسري و صادرات گاز مي­باشد. در كنار گسترش اين خطوط مي­بايست نگاهي يكپارچه و از بيرون به درون داشت كه ضمن كاهش هزينه ­هاي ساخت، اصول توسعه پايدار كه حلقه گم شده پروژه­ هاي بخش انرژي است مورد توجه قرار گيرد. در برخي موضوعات خاص وجود نقص در استانداردها و نبود دستورالعمل مشخص موجب عملكرد سليقه ­اي طراحان و مجريان شده است. اين امر تخريب اكوسيستم­ هاي خاكي، جنگلها، مراتع و آلودگي منابع آب و نيز افزايش هزينه­هاي ساخت و بهره­برداري را در پي دارد.يكي از مواردي كه در استانداردهاي شاخص خطوط انتقال نفت و گاز بدان پرداخته نشده يا صرفاً توضيح مختصري براي آن ذكر شده است، الزامات مكان­يابي ايستگاه­ هاي فرستنده و گيرنده توپك و شير­بين­ راهي خطوط انتقال گاز مي­باشد. در اين تحقيق با رعايت استانداردهاي مربوطه و نيز تجزيه و تحليل اطلاعات جمع ­آوري شده در زمان ساخت و بهره­برداري پروژه مورد مطالعه، الزاماتي در سه بخش توسعه پايدار، مسائل اقتصادي و مباحث ايمني براي مكان­يابي صحيح ايستگاه­ ها آورده شده است. لذا ­­جهت رعايت اصول توسعه پايدار مي­بايست مواردي مانند­ وضعيت حوضه آبريز منطقه، عدم وجود مناطق مسكوني و باغات و زمين­هاي كشاورزي در مسير وزش باد كه موجب انتقال مواد آلاينده به آنها مي­ شود و نيز وجود موانع طبيعي بين ابنيه محل تجمع و ايستگاه­ ها جهت كاهش آلودگي­ هاي صوتي، مورد مطالعه قرار گيرند. جهت كاهش هزينه­ ها نيز بايد به فاصله ايستگاه ­ها از يكديگر، حجم عمليات خاكي و دسترسي به خطوط انتقال نيرو دقت داشت. نهايتا مواردي مانند نزديكي به جاده ­هاي اصلي، حداقل فاصله ايستگاه­ ها از مكان­ هاي شهري و روستايي و شكل توپوگرافي منطقه به بهبود پدافندغير­عامل و افزايش ايمني كمك خواهد كرد.

فاقد چكيده لاتين