تدوين تجارب آموزشي در آموزش و پرورش: فوايد، روش و نتايج

فاقد عنوان لاتين

با وجود فراهم بودن بسترهاي اجتماعي و مفاهيم، مضامين و موضوعات غني و متناسب تحقيقاتي، با تأسف همچنان موضوعات كاملاً انتزاعي و اثبات گرا در كانون توجه بسياري از محققان قرار دارد. اين در حالي است كه تجارب ارزشمندي كه در طول زمان و در شرايطي واقعي كسب شده، آنچنان كه شايسته است، مورد توجه نيست. تجربه اندوزي، با هدف دوري از بدي ها، ضعف ها، ضرر و زيان، سختي ها و در كل به منظور پيشگيري از وقوع اشتباهات مي باشد و به كسب يا انتقال و اشتراك تجارب مي انجامد. پند و اندرز و انتقال تجارب از افراد متخصص، با سابقه و داراي تجربه در هر حوزه، موجب جلوگيري از روندهاي اشتباه و توقف روند آزمايش و خطا خواهد شد، كه به جاي اتلاف زمان، تسهيل حركت رو به جلو و افزايش كارايي را به دنبال دارد. امروزه با توجه به تسريع روند رشد و توسعه و تغيير، مسأله تجربه محوري در حيطه هاي موفقيت يا شكست، بايدها و نبايدها، رفاه، ارتباط و تعامل، مشكل گشايي و نوآوري در حوزه آموزش و يادگيري در موفقيت نظام هاي آموزشي و ارتقاي سطح آموزش و پرورش نقش اساسي ايفا مي كند. بنابراين يكي از وظايف مهم دست اندركاران تعليم و تربيت، اشتراك و تدوين تجربيات است.