اثربخشي درمان شناختي مبتني بر فن خودگويي بر هراس اجتماعي كودكان شهرستان ساري

فاقد عنوان لاتين

هدف پژوهش حاضر اثربخشي درمان شناختي مبتني بر فن خودگويي بر هراس اجتماعي كودكان شهرستان ساري، انجام شد. اين پژوهش از نوع كاربردي است و در زمره روش هاي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون به شمار مي رود. جامعه آماري شامل كليه كودكان (3 تا 5 سال) مهد كودكان شهرستان ساري در سال 97-396 به تعداد 120 نفر بود. گروه نمونه به روش تصادفي 30 نفر در دو گروه (15 نفر آزمايش و 15 نفر گواه) انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري داده ها شامل پرسشنامه استاندارد هراس اجتماعي اسپنس و همكاران (2007) بود. روايي پرسشنامه توسط متخصصان از جمله استاد راهنما و مشاور تاييد شد و با محاسبه آلفاي كرونباخ، پايايي پرسشنامه هراس اجتماعي برابر 0/79 درصد محاسبه شد كه نشان داد پرسشنامه از پايايي مناسب و مطلوبي برخوردار است. روش تجزيه و تحليل داده ها استفاده از روش هاي آمار توصيفي (محاسبه ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (آزمون هاي كولموگروف اسميرنوف، واريانس، رگرسيون و كواريانس) از طريق برنامه نرم - افزاري SPSS22 بود. يافته ها نشان داد كه درمان شناختي مبتني بر فن خودگويي بر هراس اجتماعي كودكان مهد كودك شهرستان ساري تاثير دارد.