از خاك تا سويداي افلاك با راهيان هفت شهر عشق عطار

No Title

عطار نيشابوري از عرفاي بزرگ و شعراي برجسته ي قرن ششم و هفتم هجري قمري است كه با خلق آثار گرانسنگي، شيوهاي تهذيب اخلاق ،تزكيه نفس و ارتقاي مراتب وجودي انسان را برشمرده و نشان داده است. يكي از مهمترين آثار وي منطق الطير است، داستاني تمثيلي از سير و سلوك عارفانه كه با زباني ساده و بي تكلف، ناب ترين افكار عارفانه به رشته ي نظم كشيده شده است. منطق الطير شرح در دوجنون و شيدايي عطار از دوري و مهجوري و آيينه اي تمام نماي از تجلي روح عرفاني اوست. اين روايت تمثيلي، سخن از اهتمام جمعي از پرندگان مدعي است كه براي رسيدن به آستان سيمرغ پادشاه ، عازم راهي پرخوف و خطر به رهبري هدهد مي شوند، ليك در راه هريك به عذرو لابه اي متوسل مي شوند و از جمع جدا ميمانند. در انتها از آن ميان ، تنها سي مرغ به مقصد راه مي يابند و سرگشته و حيران جامه فنا و زيور بقا مي پوشند و مقبول درگاه سيمرغ مي گردند. در اين حكايت سيمرغ كنايه از حضرت حق ، هدهد پير و راهبر، و هر يك از مرغان نماد چيزهايي ديگرند كه مي تواند كنايه از احوال سالكان طريق باشد، ليكن سي مرغ واصل نمادي از همان عرفاي وارسته، اوليا الله و انسانهاي كاملي است كه مورد عنايت حق واقع شده و دل از دنيا بريده اند و به مقام وحدت دست يافته اند. داستان سي مرغ و تحمل شرايط و شدايد تا وصال سيمرغ، داستاني تمثيلي از نظريه وحدت وجود است كه عطار از معتقدان و پيشروان آن در ادب فارسي مي باشد.

No abstract