بررسي موانع تعامل اوليا با معلمان با تأكيد بر جايگاه معلم، والدين و مديريت مدرسه

فاقد عنوان لاتين

گام نخست فرآيند تربيت يا آموزش و پرورش عبارت است از برقراري رابطه و ارتباط؛ و گام پاياني آن عبارت است از اطمينان از قابلاعتماد بودن روابط و ارتباطات. ارتباط مؤثر و قوي بين خانه و مدرسه و افزايش مشاركت والدين امري ضروري است. همان طور كه معلمان در امر آموزش مهارت دارند، به دانش و مهارت برقراري ارتباط مؤثر با والدين نيز نيازمندند. اين ارتباط داراي موانعي است كه در همسوسازي روشهاي آموزشي خانه و مدرسه نقش دارد. هر ارتباطي، صرف نظر از قالب و شكل آن بايد با برنامهريزي انجام شود و به عنوان فرضي براي گسترش مشاركت والدين و در نهايت حمايت از يادگيري دانش- آموزان مورد بهرهبرداري قرار گيرد. هر اندازه ميزان مشاركت و تعامل اولياي خانه و مدرسه، براي تأمين شرايط مطلوب آموزشي و تربيتي دانشآموزان بيشتر شود و اين تعامل در جهت همسويي و هماهنگي پيش برود، شاهد رشد كمي و كيفي آموزش دانشآموزان خواهيم بود. اين پژوهش سعي دارد ضمن بازشناسي موانع تعامل بين اوليا با معلمان، به ارائه راهكارها و پيشنهادات كاربردي در جهت تقويت ارتباط خانه و مدرسه بپردازد.