شكوفايي نگاه معرفت شناختي معلمان در تعليم و تربيت دانش آموزان (عقلانيت به مثابه جوهرۀ زندگي)

فاقد عنوان لاتين

پژوهش حاضر، به بررسي نگاه معرفت شناختي و عقلاني معلمان در راستاي تعليم و تربيت و هدايت دانش آموزان در جهت توسعه و رشد عقلانيت و بُعد عقلاني آنان مي پردازد. روش مورد استفادۀ اين پژوهش كيفي و از نوع توصيفي است كه در گروه تحقيقات كاربردي اهميت دارد. جامعه مورد مطالعه، شامل كليۀ معلمان، مشاوران و مديران مدارس 6 شهر كشور بوده كه 26 نفر از پرسنل مدارس مختلف شهرهاي مزبور به روش نمونه گيري داوطلبانه كه بر پايه هاي نظري (پرسش و مشاهده)، استوار است، انتخاب شدند. تحليل يافته ها، نشان داد معلم به دليل اهميت و تأثيرگذاري در ابعاد وجودي دانش آموزان از جمله بُعد عقلاني و شناختي آنها در تعليم و تربيت، از جايگاه ويژه اي برخوردار است. معلم مي تواند در هر شرايطي براي شكوفايي و معرفت افزايي دانش آموزان، آنان را به ديدن معناي خلقت تحريك نمايد و اين نوع مشاهده به معرفت عقلي و شناختي كمك مي نمايد، قدرت عقلي او را رشد مي دهد، راه را از بيراهه تمييز داده و به راه راست رهنمون مي گردد. معرفتي كه زمينه ساز سعادت ابدي او را فراهم ساخته و به سوي لذت دائمي هدايت مي شود. اين معرفت از مهم ترين معرفت هاست. معرفتي كه به شناخت و آگاهي در بارۀ خالق هستي و هستي مي انجامد و سرانجام، فرجام هستي را مي داند و خوبي ها را درك مي كند. نتيجه مي گيريم معلم مي تواند زمينه اي را فراهم سازد كه دانش آموزان بتوانند در بارۀ دنياي اطراف خويش به ديدن و گوش دادن بپردازند. دانش آموزان با ديدن پديده هاي ريز و درشت دنياي اطراف اگر به تأمل و تدبر بپردازند، مي توانند به رشد و شكوفايي عقلي برسند.

فاقد چكيده لاتين