اثر بخشي طرحواره درماني بر تاب‌آوري زنان مبتلا به سرطان سينه

فاقد عنوان لاتين

سرطان سينه يكي از مهم‌ترين و شايع‌ترين بيماري‌ها در زنان است كه از هر 8 نفر زن يك نفر را مبتلا كرده و متاسفانه بيش از ساير سرطان‌ها باعث مرگ و مير زنان مي‌شود. سرطان سينه شايع‌ترين علت مرگ زنان در محدوده سني 33 تا 55 سالگي مي‌باشد. هدف از پژوهش بررسي تاثير طرحواره درماني بر تاب‌آوري زنان مبتلا به سرطان سينه بود. از تعداد 15 نفر از زنان درمان شده به دليل سرطان پستان كه براي كنترل‌هاي پس از بهبودي به بيمارستان رضوي مشهد مراجعه مي‌كردند براي اين پژوهش دعوت به همكاري شده است. معيارهاي همگوني شامل داشتن سن بين 25 تا 57 سال، وضعيت تاهل، حداقل تحصيلات ديپلم، وضعيت اشتغال و تعداد فرزندان بوده كه بصورت نمونه‌گيري در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. قبل از مداخله درماني ابزار پژوهش (پيش آزمون) پرسش‌نامه تاب‌ آوري كانر- ديويدسون توسط آزمودني‌ها تكميل گرديد و بعد از مداخله درماني 12جلسه‌اي به مدت 80 دقيقه به صورت هفتگي، ابزار پژوهش دوباره توسط آزمودني‌ها تكميل گرديد (پس آزمون). در نهايت داده‌هاي به دست آمده با استفاده از آزمون t همبسته و روش تحليل كواريانس چند متغيري مورد ارزيابي آماري قرار گرفت. پژوهش نشان داد كه مداخلات مبتني بر طرحواره درماني درتاب‌آوري زنان مبتلا به سرطان سينه در تمامي خرده مقياس‌ها به جز تاثيرات معنوي تفاوت معنادار (p<0.05) ايجاد كرده است. نتايج پژوهش شواهدي را پيشنهاد مي‌كند كه طرحواره درماني روش درماني مناسبي براي افزايش تاب‌آوري زنان مبتلا به سرطان سينه مي‌باشد.

فاقد چكيده لاتين