ارزيابي توزيع فضايي و امكان سنجي مكانيابي بهينه براي استقرار كاربري بهداشتي- درماني جديد در شهر اهواز

فاقد عنوان لاتين

با رشد مناطق شهرنشين و افزايش جمعيت شهرها ميزان سرانه امكانات نسبت به تقاضاهاي جمعيتي كاهش يافت. از اين رو نيازمند يك برنامه مناسب جهت توسعه امكانات شهري و از سوي ديگر توزيع جغرافيايي مناسب كه دسترسي همه شهروندان امكان پذير باشد. روش تحقيق حاضر توصيفي – تحليلي و از نوع كاربردي است. اولويت بندي نهايي حاصل از وزن دهي به معيارها و نمودار آناليز حساسيت متغيرها نشان مي دهد كه عامل جمعيتي با بالاترين امتياز وزني بيش ترين تاثير را در مكانيابي بهينه براي احداث مراكز بهداشتي-درماني جديد دارد و بعد از آن همجواري با كاربري هاي مسكوني داراي اولويت است. نقشه نهايي اراضي شهري مستعد داراي 5 طيف (خيلي نامناسب- نامناسب- متوسط-خوب- خيلي خوب) تقسيم بندي شده است. نتيجه اين بررسي نشان داد كه توزيع بيمارستان ها در شرايط موجود مطابق با معيارهاي مكان گزيني در شهر اهواز نبوده است.

فاقد چكيده لاتين