سنجش ارتباط كيفيت كالبدي مسكن با امنيت تصرف در سكونتگاه هاي غيررسمي شهري (مورد مطالعه: محلهي عباس آباد سنندج)

فاقد عنوان لاتين

سكونتگاه‌هاي غيررسمي به مثابه‌ي يكي از پيامدها و ويژگي‌هاي بارز شهرنشيني معاصر در كشورهاي در حال توسعه و از جمله ايران بوده‌اند. در ميان تمام مشكلاتي كه اين سكونتگاه‌ها دارند، امنيت تصرف، يكي از مهم ترين مسايلي است كه با آن مواجه هستند. حق تامين سكونت، اصلي اساسي و لازم براي بهبود شرايط زندگي ساكنين در اين سكونتگاه‌ها به شمار مي‌رود و فقدان آن منجر به عدم تمايل به مشاركت، عدم سرمايه‌گذاري در بهبود مسكن و آسيب‌هاي رواني در ساكنان مي‌شود. هدف اين تحقيق، بررسي ارتباط ميان امنيت تصرف و كيفيت كالبدي مسكن در محله‌ي عباس‌آباد شهر سنندج مي‌باشد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و روش تحقيق توصيفي – تحليلي است كه با استفاده از اطلاعات كتابخانه اي و پيمايشي (پرسشنامه) انجام شد. جامعه‌ي آماري پژوهش كليه‌ي سرپرستان خانوار محله عباس‌آباد سنندج تشكيل مي‌دهند. داده‌هاي بدست آمده از طريق آزمون‌هاي تحليل عاملي، رگرسيون چندمتغيره، آزمون همبستگي پيرسون، آزمون ميانگين و تحليل مسير در نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه عامل امنيت تصرف مشاركتي با ارزش عددي «0/846» بيش از عوامل امنيت تصرف قراردادي و تجربه‌محور بر كيفيت كالبدي مسكن در عباس‌آباد تاثيرگذار بوده است و همچنين نتايج آزمون تحليل مسير نشان داد كه ارتباط مستقيم و مثبتي ميان شاخص‌هاي امنيت تصرف با كيفيت كالبدي مسكن وجود دارد، بدين صورت كه با افزايش شاخص‌هاي امنيت تصرف، كيفيت كالبدي مسكن در اين محدوده نيز افرايش خواهد يافت.

فاقد چكيده لاتين