تعيين منطقه مناسب براي افزايش تراكم در شهر قزوين بر اساس مدل هاي تصميم گيري AHP و TOPSIS

فاقد عنوان لاتين

تراكم ساختماني به عنوان نسبت سطح زيربناي ساختمان (در تمام طبقات) به مساحت قطعه زمين مسكوني، موضوع مهمي در برنامهريزي شهري و مديريت زمين است. امروزه به دليل كمبود منابع و براي كاهش هزينه هاي توسعه شهري و ارايه خدمات مطلوب تر و در عين حال اقتصاديتر، توجه به متراكم شدن جمعيت و به تبع آن افزايش تراكم ساختماني بيشتر شده است. اينكه چه معيارهايي در تعيين تراكم موثرند و ميزان تاثير آنها چه اندازه است، موضوع مهمي است كه بايد در تعيين تراكم به آنها توجه شود. از آنجايي كه معيارهاي كمي و كيفي متعددي در تعيين تراكم تاثيرگذارند، لذا ضروري است براي تلفيق و تركيب معيارها از سيستمهاي پشتيبان تصميم گيري استفاده كنيم. هدف از اين تحقيق، شناخت معيارهاي موثر بر تراكم ساختماني و در نهايت تعيين منطقه مناسب براي افزايش تراكم در شهر قزوين ميباشد. در اين مقاله براي وزندهي معيارها و VIKORو TOPSIS ،AHPبراي بالا بردن ضريب اطمينان از سه روش اولويت بندي مناطق استفاده شد و اولويت بندي مناطق با هر سه روش به ترتيب مهديه، امامزاده حسين، مينودر، آزادگان، بابايي و امامزاده علي به دست آمد.

فاقد چكيده لاتين