بررسي شاخص هاي توسعه پايدار در محلات شهري با تاكيد بر نظريه واحد همسايگي (مطالعه موردي: محله اسدي منطقه 13 تهران)

فاقد عنوان لاتين

بسياري از محلات قديمي شهرها كه شكلي از همبستگي بر مبناي سكونت در آن‌‌ها وجود داشته است، اكنون به دليل عدم باز زنده‌‌سازي كالبد و فعاليت از رونق افتاده‌‌اند. از طرفي، با گذشت زمان و بروز تحولات اجتماعي در جوامع، بسياري از پژوهشگران مسكن نسبت به تكرار الگوي سنتي محلات مسكوني در شهرهاي جديد دچار ترديد هستند. آنچه كه اين پژوهش در پي دستيابي به آن است، بررسي وضعيت شاخص‌‌هاي توسعه پايدار محله‌‌اي با تاكيد بر نظريه واحد همسايگي است كه به روش توصيفي – تحليلي انجام گرفته است. محدوده مورد مطالعه، محله اسدي منطقه 13 شهر تهران است كه 384 نفر از ساكنين آن با استفاده از فرمول كوكران انتخاب و بين آنها پرسشنامه به روش تصادفي خوشه‌‌اي توزيع شد. پرسشنامه پژوهش محقق‌‌ساخته است كه روايي آن توسط اساتيد و كارشناسان تاييد و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ به ميزان 0/781 تاييد شد. تجزيه و تحليل داده‌‌ها از طريق آزمون‌‌هاي T تك‌‌نمونه‌‌اي و رتبه‌‌بندي فريدمن انجام شده است. نتايج حاكي از آن داشت كه شاخص‌‌هاي توسعه پايدار محله‌‌اي در محله اسدي در وضعيت نامناسبي هستند (ميانگين =2/739). از بين شاخص‌‌هاي توسعه پايدار محله‌‌اي شاخص ايمني و امنيت (4/975=T) داراي بهترين وضعيت و شاخص هويت و سرزندگي(27/293-=T) بدترين وضعيت را دارا هستند. همچنين، اولويت‌‌بندي شاخص‌‌هاي توسعه پايدار محله‌‌اي نشان داد كه در اين محله مولفه ايمني و امنيت اولويت اول و مولفه زيست‌‌محيطي اولويت آخر را دارا هستند.

فاقد چكيده لاتين