بررسي معماري مجموعه هاي سواركاري با رويكرد نمادگرايي

فاقد عنوان لاتين

توجه به ورزش از جمله بنيادين ترين امور در طول تاريخ دنيا و كشورمان مي باشد. همچنين در دين اسلام هم توجه به اين ورزش توصيه شده است.اين در حالي است كه با وجود ابنيه هاي تاريخي و زنده بودن بومي فعاليت ورزشي ماكور در نقاط مختلف پر استعداد كشورمان در اين زمينه. موارد فوق الذكر بر ضرورت توجه به اماكن ورزشي بديهي تاكيد دارد و از سوي ديگر نشانه شناسي يكي از دانش هاي نوپا است كه تأثيرات عميقي در بررسي نصوص ديني و ادبي نهاده است. تأثير اين دانش به حوزه هاي ادبي و ديني محدود نمي شود؛ بلكه حوزه هاي بسياري مانند: هرمنوتيك، زبانشناسي، فلسفه، هوش مصنوعي و...، رنگ مباحث آن را به خودگرفته است. جامعه آماري و نمونه موردي در اين مقاله چند نمونه از مجموعه هاي سواركاري موفق در سراسر جهان است كه از روش تحقيق مفهومي – تجربي براي بررسي فلسفه نماد گرايي و ارزيابي – انتقادي براي نمونه موردي اسيتفاده شده است. روش استدالل نيز قياسي مي باشد كه حاصل تطبيق انجام شده ميان يافته ها و مباني نظيري با نمونه موردي ميباشد. سوال اصلي در اين مقاله اين است كه تا چه حد رويكرد نماد گرايي در مجموعه هاي ورزشيي و به خصوص مجموعه هاي سوار كاري قابل دستيابي است؟ نتيجه حاصل شده از اين مطالعه به ارائه و بررسي چگونگي تحقيق مباني نظري پديدارشناسي نمادگرايي در امور ورزشي مي باشد و به نظر ميرسد كه اكثر آيتم هاي موجود در به تحقق اين امر در معماري ياري خواهد رساند.

فاقد چكيده لاتين