اثربخشي بازي درماني شناختي- رفتاري بر پيشرفت تحصيلي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري

فاقد عنوان لاتين

هدف: يكي از مشكلات كودكان مبتلا به اختلال يادگيري ناتواني در بيان هيجانات منفي از جمله اضطراب و غم ناشي از ترس از شكست در تحصيل، ناتواني در برقراري ارتباط با همسالان و بزرگسالان مي باشد. اين مطالعه با هدف اثربخشي بازي درماني شناختي- رفتاري به صورت گروهي بر پيشرفت تحصيلي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني به صورت پيش آزمون و پس آزمون در دو گروه كنترل و آزمايش انجام شد. مداخلات درماني " در يك برنامه ي 16 جلسه اي 3 روز در هفته به مدت 45 دقيقه براي شركت كنندگان به صورت گروهي اجرا شد. ابزارهاي ارزيابي آزمون شامل پرسشنامه هاي مشكلات يادگيري كلورادو ويلكات، پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي جينك و مورگان، پرسشنامه رفتاري راتر فرم معلم مي باشد. يافته ها: در اين مطالعه 24 كودك، 18 نفر دختر و 6 نفر پسر با ميانگين سني + انحراف معيار 0/096± 8/16 شركت كردند. بازي درماني شناختي بر خودكارآمدي تحصيلي جينك و مورگان در حيطه ي كوشش با سطح معناداري 0/440 تفاوت معنادار بود. نتيجه گيري: بازي به رشد شخصيت، سازگاري محيطي، تنظيم هيجانات اين كودكان كمك شاياني مي كند و انگيزه آنان را براي پيشرفت تحصيلي و پذيرش مسئوليت ها كمك مي كند.