بررسي اثر بخشي آموزش چشم انداز زمان بر كاهش علائم اختلال افسردگي دانش آموزان پسر

فاقد عنوان لاتين

با توجه به شيوع بالا و دوره طولاني مدت اختلالات خلقي ، به نظر ميرسد درماني براي اين اختلالات اثربخش است كه در كوتاهترين زمان بيشترين اثربخشي را داشته باشد. لذا در پژوهش حاضر به بررسي اثربخشي آموزش چشم انداز زمان بر كاهش علائم اختلال افسردگي دانش آموزان پسر پرداخته شده است. در اين پژوهش از طرح شبه آزمايشي به صورت پيش آزمون - پس آزمون، همراه با گروه گواه استفاده شده است. جامعه آماري، دانش آموزان پسري بودند كه در سال تحصيلي 961395 در سه دبيرستان مختلف در شهر بلداجي مشغول به تحصيل بودند، كه با توجه به معيارهاي ورود به پژوهش و با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند 30 دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند مقياس افسردگي بك در هر دو گروه اجرا گرديد و سپس گروه آزمايش به مدت 8 جلسه ي 60 دقيقه اي آموزش چشم انداز زمان را دريافت كردند، درحاليكه گروه گواه هيچ گونه آموزشي دريافت نكردند. مجددا مقياس افسردگي بك در هر دو گروه اجرا گرديد. نقاط برش براي مقياس اختلال افسردگي نمره 31 و بالاتر بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 22 و با روش تحليل كوواريانس محاسبه شدند. نتايج نشان داد كه آموزش چشم انداز زمان به طور معناداري باعث كاهش علائم اختلال افسردگي دانش آموزان پسر مبتلا به اين اختلال گرديد.