نقش باورهاي ارتباطي، ابعاد تاريك شخصيت و اعتماد اجتماعي در نگرش به خيانت زوجين

فاقد عنوان لاتين

مسأله خيانت زناشويي در جامعه ايران به عنوان يك نگراني مطرح است و با ناپايداري در روابط و نرخ بالاي طلاق همراه است. لذا تحقيق حاضر به دنبال پاسخگويي به اين سوال است كه آيا باورهاي ارتباطي، ابعاد تاريك شخصيت و اعتماد اجتماعي در نگرش به خيانت زوجين نقش دارند؟ پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري، كليه زنان و مردان متأهل شهر رشت در سال 1398 بود. جهت گردآوري داده ها از پرسشنامه هاي باورهاي ارتباطي، ابعاد تاريك شخصيت، سنجش اعتماد اجتماعي و نگرش به خيانت استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين نگرش به خيانت و باورهاي ارتباطي رابطه منفي و معناداري برقرار است (R=0/57 ؛ P<0/01) و همچنين بين نگرش به خيانت و ابعاد تاريك شخصيت رابطه مثبت و معناداري وجود دارد(R=0/52 ؛ P<0/01) و بين نگرش به خيانت و اعتماد اجتماعي رابطه منفي و معنادار برقرار است (R=0/42 ؛ P<0/01). همچنين 19 درصد از كل واريانس نگرش به خيانت به وسيله باورهاي ارتباطي، 61 درصد به وسيله ابعاد تاريك شخصيت و 78 درصد به وسيله مولفه هاي اعتماد اجتماعي تبيين مي شود. با توجه به نتايج و با در نظر گرفتن اهميت موضوع، برگزاري كلاس هاي آموزشي نحوه ارتباط موثر در دوران نامزدي، افزايش صميميت موثر، با ارائه راهكارهاي علمي و عملي ، تلاش براي ايجاد شناخت دو سويه زوجين و مشاوره مستمر جهت هدايت نظام خانواده و آشنايي زوجين با وظايف خود پيشنهاد مي شود.