رهيافتي مقايسه اي بر انديشه هاي اسلامي ابن سينا در هماوردي فكري افكار مسيحي توماس آكويناس در مورد سعادت

هر غايت مندي آفرينش و اينكه آدمي در جهت نيل به مقصود والايي در تكاپو باشد همواره دغدغه فكري آدمي از ابتداي حيات بوده و انديشمندان بسياري را به بحث و تكاپو در اين باره كشانده است. ابن سينا از بزرگان فلسفه اسلامي است كه با تأثير و الهام بسيار زيادي كه از منابع اسلامي داشته، سعادت غايي را در جهت كسب رضاي الهي و سكني گزيدن در جوار او تبيين نموده است. توماس آكويناس نيز با بهره گيري از آموزه هاي مسيحي به تبيين سعادت پرداخته و آن را با گناه اوليه و هبوط آدمي پيوند مي دهد. بررسي و مقايسه افكار ابن سينا و آكويناس به عنوان دو انديشه از دو دين مختلف كه تأثير بسيار زيادي بر افكار و انديشمندان بعد از خود گذاشته اند و آشنايي با مغايرات و اشتراكات ديني آنان در اين باره امري است كه مي تواند ما را با انديشه هاي آنان در باب سعادت و تقريرات صورت گرفته از آن آشنا كند. در اين مقاله با روش توصيفي- تحليلي به بررسي مفهوم لغوي و اصطلاحي سعادت و همچنين چيستي سعادت، مراتب سعادت و سعادت عظمي و اينكه چگونه مي توان بدان دست يافت؛ از ديدگاه ابن سينا و آكويناس پرداخته مي شود و در نهايت نيز به مقايسه افكار اين دو فيلسوف در اين باره ختم مي شود. ابن سينا و آكويناس سعادت را امري ذو مراتب مي دانند كه اعلي درجه آن مشاهده عقلي آفريدگار است كه سعادتي ما فوق آن و لذتي كه از آن حاصل مي آيد با هيچ خير و كمالي قابل قياس نيست.

no abstract