واكاوي نسبت جايگاه شوراي نگهبان با ولايت ‌فقيه در پرتو نظريه سياسي اسلام

نظام حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران، دو خصوصيت را به صورت همزمان درخويش جمع كرده است. از يك طرف، چون برآمده از انقلاب اسلامي مردم ايران در سال1357با هدف استقرار نظام حكومتي اسلام بوده است، ماهيتي مكتبي و مبتني بر مباني فكري و اعتقادي مذهب تشيع دارد؛ و از سوي ديگر، مباني دمكراسي و نقش تعيين كننده مردم در انتخاب مقامات حكومتي و مشاركت همه جانبه در اداره امور كشور را لحاظ نموده است. درحالي كه دموكراسي، شكل نظام سياسي ايران را تعيين مي كند، اسلامي بودن نظام، تعيين كننده ماهيت و محتواي آن است. بر همين اساس، نهادها، ساختارها و تاسيسات اين نظام، ضمن انطباق بر ضوابط مربوط به شكل نظام سياسي، لزوما بايستي با قواعد و مقررات تعيين كننده محتواي نظام نيز سازگار باشند. تحقيق حاضر، نشان مي دهد؛ كه چگونه ضوابط تعيين مقامات حكومتي در نظريه سياسي اسلام، در نظام حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران بروز و ظهور پيدا كرده است.

no abstract