بازشناسي جايگاه فرهنگ در طراحي ورودي‌هاي شهري (نمونه موردي: ورودي شهرهاي تبريز، قم، شيراز و مشهد)

امروزه هويت هر شهر بر اساس كيفيت فضاهاي شهري آن شناخته مي‏شود. ورودي هر فضا اولين مكاني است كه با حضور در آن خصوصيات كلي فضا كشف مي‏شود. با تمهيد ورودي براي يك فضا، آن فضا براي ساكنانش هويت مي‏يابد. توجه به جايگاه ويژه‏ي فرهنگ در طراحي و برنامه‏ريزي فضاي ورودي شهرها، امري اجتناب‌ناپذير است. چرا كه علاوه بر ارتقاء كيفيت‏هاي فضايي عرصه‏ي ورودي، ويتريني از هويت و فرهنگ منحصربفرد شهر را به نمايش مي‏گذارد و نيز تصوير ذهني مطلوب و ويژه‏اي از شهر را در ذهن مسافران ايجاد خواهد كرد. بنابراين، فرهنگ به‌عنوان كليتي پيچيده نيازمند مطالعه و شناختي دقيق مي‏باشد. روش پژوهش حاضر بر اساس هدف كاربردي مي‏باشد و به لحاظ ماهيت آن توصيفي-تحليلي است. داده‏هاي موردنياز پژوهش به روش مطالعه‏ي كتابخانه‏اي و برداشت ميداني جمع‏آوري شده است و در بخش مطالعه‏ي موردي، با استفاده از پرسشنامه، نظرات متخصصين اين حوزه مورد تجزيه‌وتحليل قرارگرفته است. هدف از اين پژوهش بازشناسي جايگاه فرهنگ در طراحي ورودي‌هاي شهري مي‏باشد. درنهايت اين پژوهش ابعاد فرهنگ در طراحي ورودي شهرها را بررسي نموده و معيارها و كيفيت‏هاي قابل استفاده در طراحي را استخراج و معرفي مي‏نمايد. سپس رهنمون‏هاي فرهنگي را كه قابل استفاده در طراحي ورودي‌هاي شهري هستند نام مي‏برد.