تدوين الگوي روان درماني يكپارچه نگر مبتني بر آموزه هاي ديني-روان شناختي با رويكرد اسلامي و ارزيابي اثربخشي آن بر كاهش گرايش به رفتارهاي پرخطر در نوجوانان

هدف: هدف پژوهش حاضر تدوين الگوي روان درماني يكپارچه نگر مبتني بر آموزه هاي ديني-روان شناختي با رويكرد اسلامي و ارزيابي اثربخشي آن بر كاهش گرايش به رفتارهاي پرخطر (گرايش به مصرف الكل، مواد مخدر و سيگار) در نوجوانان بود. روش: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمونپس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه ي آماري پژوهش حاضر شامل همه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه بود كه در سال تحصيلي 1397-1396 در شهر اردبيل مشغول به تحصيل بودند. ابتدا 200 نفر از دانش آموزان به صورت تصادفي چندمرحله اي انتخاب شدند و سپس30 دانش آموز داراي رفتارهاي پرخطر بر اساس مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني، با توجه به ملاك هاي ورود و خروج انتخاب گرديد و به صورت تصادفي در گروه آزمايش (15 نفر) و گروه كنترل (15 نفر) گمارده شدند. براي گروه آزمايش،‌ برنامه آموزشي طراحي شده مبتني بر آموزه هاي دينيروان شناختي به مدت 10 جلسه 60 دقيقه اي برگزار گرديد و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. براي تحليل داده ها از تحليل كوواريانس چندمتغيري استفاده گرديد. يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش مبتني بر آموزه هاي دينيروان شناختي به طور معناداري باعث كاهش گرايش به رفتارهاي پرخطر در نوجوانان شد. نتيجه گيري: روان درماني يكپارچه نگر مبتني بر آموزه هاي دينيروان شناختي با رويكرد اسلامي، مداخله اي موثر و كارآمد در كاهش گرايش نوجوانان به رفتارهاي پرخطر شايع در اين گروه سني به ويژه مصرف الكل، مواد مخدر و سيگار است.