تأثير موقعيت كارگذاري لوله هواده بر كنترل آبشستگي اطراف پايه پل استوانه‌اي به كمك مدل آزمايشگاهي

پل‌ها از جمله مهم ترين سازه‌هاي هيدروليكي هستند كه آبشستگي موضعي اطراف پايه‌هاي آن‌ها در طول جريان‌هاي سيلابي يكي از عوامل تهديد پايداري آن‌ها به شمار مي‌آيد. يكي از روش‌هاي نوين حفاظت پايه در رودخانه‌ها در مقابل فرسايش موضعي استفاده از لوله هواده است. در تحقيق حاضر به بررسي آزمايشگاهي تأثير موقعيت لوله هواده بر كنترل آبشستگي اطراف پايه پل پرداخته شده است. بدين منظور آزمايش‌هايي تحت شرايط هيدروليكي مختلف در اعداد فرود 0.18، 0.2، 0.22 و 0.24 با عمق ثابت و 7 حالت تعداد و تراز كارگذاري لوله هواده و در 1 دبي تزريق هوا تحت شرايط آب زلال انجام شد. نتايج نشان داد كه استفاده از اين تكنيك بر روي پايه حداكثر عمق آبشستگي در جلوي پايه را تا 25 درصد كاهش داده و همچنين حجم آبشستگي در اطراف پايه را كاهش مي‌دهد. بهترين حالت يك لوله و در تراز نصب (يك سوم عمق جريان از بستر) و كمترين بازدهي مربوط به حالتي است كه از 3 لوله هواده در سه ارتفاع مختلف استفاده مي‌شود، مي‌باشد.