كاربرد برنامه ريزي خطي در سنجش تحقق پذيري شاخص بودن تالاب شادگان با توجه به معيارهاي كنوانسيون رامسر

تالاب‌ها ازجمله اكوسيستم‌هاي با ارزش شناخته مي‌شوند كه به سبب عملكردهاي متنوع خود، ارزش‌هاي كاركردي قابل‌برنامه‌ريزي دارند. كنوانسيون رامسر شامل معيارهايي براي تالابهاي بين المللي است كه هر تالاب بايد به اين معيارها عمل كنند تا به عنوان تالابي بين المللي شناخته شوند. با توجه به معيار نخست اين كنوانسيون تالابي بين‌المللي است كه شاخص و كمياب و منحصر به فرد باشد. از اين رو تحقق اين معيار در تالاب شادگان با استفاده از برنامه ريزي خطي و نرم افزار لينگو مورد بررسي قرار گرفت. هدف از انجام اين پژوهش معرفي شرايط بهينه براي تالاب و محاسبه مساحت كلي و پهنه مربوطه به تفكيك انواع زيستگاه آبي است. مدل تعريف شده در لينگو شامل محاسبه مقدار 81 هزار هكتار به عنوان مساحت كلي بهينه و مقادير 100،48،11 هزار هكتار به عنوان مساحت بهينه براي سه پهنه شيرين، شور و لب شور است. مساحت سه پهنه در وضعيت موجود از طريق شاخص آبي برابر با 100،27،8 شد. از طريق نسبت گيري بين وضع موجود و بهينه، حداقل مساحت قابل قبول نيز برآورد شد. نتايج اين بررسي حاكي از آن بود كه معيار نخست كنوانسيون در شرايط فعلي تالاب تأمين مي شود.